அபாய சூழ்நிலைகளில் பெண்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படும் முக்கிய வழிகள்

இன்றைய சமூகத்தில் பெண்கள் கல்வி, வேலை, பயணம், குடும்பம் என பல துறைகளில் சுயநிலையாக செயல்பட்டு வருகிறார்கள். இந்த முன்னேற்றத்துடன் சேர்ந்து, சில நேரங்களில் எதிர்பாராத அபாய சூழ்நிலைகளையும் அவர்கள் சந்திக்க வேண்டியிருக்கிறது. அந்த சூழ்நிலைகள் எப்போதும் பெரிய விபத்து அல்லது தீவிரமான சம்பவமாக இருக்க வேண்டியதில்லை; சில நேரங்களில் ஒரு அசௌகரியமான நிலை, சந்தேகமான சூழல் அல்லது பாதுகாப்பற்ற உணர்வே போதுமானது. இப்படிப்பட்ட தருணங்களில், பயம் மேலோங்கினால் முடிவெடுக்கும் திறன் குறையும். ஆனால் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்பட்டால், அதே சூழ்நிலையை பாதுகாப்பாக கடந்து செல்ல முடியும்.

தன்னம்பிக்கை என்பது பிறப்பிலேயே அனைவருக்கும் சமமாக கிடைக்கும் ஒரு குணம் அல்ல. அது அனுபவம், விழிப்புணர்வு மற்றும் மனப் பயிற்சியால் வளர்க்கப்படும் ஒரு திறன். குறிப்பாக அபாய சூழ்நிலைகளில் பெண்கள் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்பட தெரிந்திருக்க வேண்டியது மிகவும் அவசியம். இந்தக் கட்டுரையில், பெண்கள் அபாய சூழ்நிலைகளை எதிர்கொள்ளும் போது மனதை கட்டுப்பாட்டில் வைத்து, தெளிவான முடிவுகளுடன் செயல்பட உதவும் முக்கிய வழிமுறைகளை விரிவாக பார்க்கலாம்.

சூழ்நிலையை உணர்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலை

அபாய சூழ்நிலைகளில் பலர் முதலில் செய்வது அதை மறுப்பதோ அல்லது “இது ஒன்றும் இல்லை” என்று அலட்சியம் செய்வதோ ஆகும். ஆனால் ஒரு சூழ்நிலை பாதுகாப்பற்றதாக உணரப்பட்டால், அந்த உணர்வை புறக்கணிக்கக் கூடாது. பெண்களின் உள்ளுணர்வு பெரும்பாலும் மிகவும் கூர்மையானது. அந்த உள்ளுணர்வு எச்சரிக்கை கொடுத்தால், அதை கவனிப்பதே தன்னம்பிக்கையின் முதல் படியாகும்.

சூழ்நிலையை ஏற்றுக்கொள்வது என்றால் பயப்படுவது அல்ல. மாறாக, “இப்போது நான் பாதுகாப்பற்ற நிலையில் இருக்கலாம்” என்பதை மனதில் தெளிவாக ஒப்புக்கொள்வதாகும். இந்த தெளிவு வந்தவுடன், மனம் குழப்பத்தில் இருந்து வெளியே வந்து, அடுத்ததாக என்ன செய்ய வேண்டும் என்ற சிந்தனையை தொடங்கும். இது பதற்றத்தை குறைத்து, செயல்பட வேண்டிய நேரத்தில் சரியான முடிவை எடுக்க உதவுகிறது.

மனதை அமைதியாக வைத்திருக்கும் பயிற்சி

அபாயம் என்று நினைக்கும் தருணத்தில், உடல் இயல்பாகவே பதற்றத்திற்கு செல்லும். இதயத் துடிப்பு அதிகரிக்கும், மூச்சு வேகமாகும், எண்ணங்கள் சிதற தொடங்கும். இந்த நிலையில் மனதை அமைதியாக வைத்திருப்பது சுலபமானது அல்ல. ஆனால் இது பயிற்சியால் சாத்தியமாகும். ஆழ்ந்த மூச்சை மெதுவாக இழுத்து வெளியே விடுவது போன்ற எளிய செயல்கள் கூட மனதை நிலைநிறுத்த உதவும்.

மனம் அமைதியாக இருந்தால், சூழ்நிலையை சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பதை தெளிவாக கவனிக்க முடியும். யார் அருகில் இருக்கிறார்கள், வெளியே செல்லும் வழி எங்கு உள்ளது, உதவி கேட்கக்கூடிய நபர் யார் என்பதெல்லாம் கண்களில் படத் தொடங்கும். இந்த விழிப்புணர்வே தன்னம்பிக்கையின் அடிப்படை. பதற்றத்தில் செயல்படுவதற்கும், அமைதியாக முடிவெடுப்பதற்கும் உள்ள வித்தியாசம் இங்கே தான் உருவாகிறது.

உடல் மொழி மற்றும் குரல் உறுதி

பெண்கள் அபாய சூழ்நிலைகளில் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்பட உதவும் முக்கிய அம்சங்களில் ஒன்று உடல் மொழி. உடல் சுருங்கி, கண்கள் கீழே விழுந்து, குரல் மென்மையாக இருந்தால், எதிர் நபருக்கு அது ஒரு பலவீன சிக்னலாக தோன்றலாம். அதற்கு மாறாக, நேராக நின்று, கண்களை உயர்த்தி, உறுதியான குரலில் பேசுவது தன்னம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும்.

உடல் மொழி என்பது வார்த்தைகளை விட வேகமாக எதிர் நபருக்கு தகவல் கொடுக்கிறது. “நான் பயப்படுகிறேன்” என்ற உணர்வை மறைக்க முடியாது என்று நினைத்தாலும், உடல் மொழியை கட்டுப்படுத்த முயற்சி செய்தால், மனமும் அதற்கு ஏற்ப தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும். இது உளவியல் ரீதியாகவும் நிரூபிக்கப்பட்ட ஒரு உண்மை. அதனால், உடல் மொழி மீது கவனம் செலுத்துவது பெண்களின் பாதுகாப்பில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறது.

முன் திட்டமிடல் மற்றும் மன தயாரிப்பு

அபாய சூழ்நிலைகளில் தன்னம்பிக்கையுடன் செயல்படுவது அந்த தருணத்தில் மட்டும் கற்றுக்கொள்ளும் விஷயம் அல்ல. முன்கூட்டியே மனதளவில் தயாராக இருப்பது மிகவும் உதவிகரமாக இருக்கும். “எனக்கு இப்படியான சூழ்நிலை வந்தால் நான் என்ன செய்வேன்?” என்ற கேள்வியை மனதில் அடிக்கடி யோசிப்பது, ஒரு வகையான மனப் பயிற்சியாகும்.

இந்த முன் திட்டமிடல், உண்மையான சூழ்நிலை வந்தபோது பதற்றத்தை குறைக்கும். ஏனெனில் மனம் ஏற்கனவே ஒரு பாதையை அறிந்திருக்கும். இது பெரிய திட்டமாக இருக்க வேண்டியதில்லை. அருகில் உதவி கேட்கும் வழிகள், பாதுகாப்பான இடங்கள், நம்பகமான தொடர்புகள் போன்றவை மனதில் இருந்தாலே போதும். இந்த தயாரிப்பே தன்னம்பிக்கையை இயற்கையாக உயர்த்தும்.

உதவி கேட்பதை பலவீனமாக நினைக்காத மனப்பாங்கு

பல பெண்கள் அபாய சூழ்நிலைகளில் கூட “நான் தனியாக சமாளிக்க வேண்டும்” என்ற எண்ணத்தில் உதவி கேட்க தயங்குகிறார்கள். இது தன்னம்பிக்கை அல்ல; சில நேரங்களில் அது ஆபத்தாகவும் மாறலாம். உண்மையான தன்னம்பிக்கை என்பது தேவையான நேரத்தில் உதவி கேட்கும் துணிச்சலையும் கொண்டது.

சுற்றிலும் மக்கள் இருந்தால், அவர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பது, அதிகாரபூர்வ உதவிகளை அணுகுவது போன்றவை பாதுகாப்பிற்கு உதவும். உதவி கேட்பது ஒரு தோல்வி அல்ல, அது புத்திசாலித்தனமான முடிவு. இந்த மனப்பாங்கு பெண்களை அபாய சூழ்நிலைகளில் தனியாக உணராமல், பாதுகாப்பாக இருக்க உதவுகிறது.

தன்னம்பிக்கை ஒரு திறன், பயிற்சியால் வளர்க்கலாம்

தன்னம்பிக்கை என்பது சிலருக்கு மட்டுமே கிடைக்கும் குணம் அல்ல. அது ஒரு திறன், தொடர்ந்து பயிற்சி செய்தால் அனைவருக்கும் வளர்க்க முடியும். அபாய சூழ்நிலைகளைப் பற்றி பேசுவது, அனுபவங்களை பகிர்வது, பாதுகாப்பு விழிப்புணர்வு பெறுவது போன்றவை இந்த திறனை மேம்படுத்தும்.

பெண்கள் தங்களை பலவீனமாக நினைப்பதை விட, தங்களின் உள்ளார்ந்த வலிமையை உணர்ந்தால், எந்த சூழ்நிலையையும் சமாளிக்கும் ஆற்றல் கிடைக்கும். இந்த உணர்வுதான் தன்னம்பிக்கையின் உண்மையான வடிவம். அது பயத்தை முற்றிலும் நீக்காது, ஆனால் பயத்தை கட்டுப்படுத்தும் சக்தியை தரும்.